Główny obowiązek walki z terroryzmem spoczywa na organizacjach i instytucjach międzynarodowych:
Organizacji Narodów Zjednoczonych,
Unii Europejskiej,
NATO,
OBWE,
Radzie Europy,
Organizacji Państw Amerykańskich - The Organization of American States (OAS),
Unii Afrykańskiej - The African Union (AU),
Stowarzyszeniu Narodów Azji Południowo-Wschodniej - The Association of South East Asian Nations (ASEAN),
Forum Regionalnym Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej - The ASEAN Regional Forum - ARF,
Południowoazjatyckim Stowarzyszeniu Współpracy Regionalnej - The South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC),
Forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku - The Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC),
Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SCO).
Działania służące przeciwdziałaniu i zwalczaniu terroryzmu prowadzą poszczególne państwa we własnym zakresie. Szczególne znaczenie dla Polski mają działania Stanów Zjednoczonych, pozostałych krajów członkowskich NATO oraz państw Unii Europejskiej. Skuteczność walki z terroryzmem zależy w dużej mierze od współpracy z rządami państw, które na co dzień doświadczają jego istnienia, zwłaszcza państw muzułmańskich.
Walka z terroryzmem międzynarodowym nie może być ograniczana jedynie do działań o charakterze militarnym – nie mniej istotne pozostają kroki podejmowane w sferze informacyjnej, edukacyjnej, gospodarczej oraz pomoc rozwojowa. Konieczne jest angażowanie sektora prywatnego i organizacji pozarządowych oraz prowadzenie dialogu kulturowo-cywilizacyjnego.
Wspólnota międzynarodowa wypracowała szereg regulacji prawnych, do których należą w pierwszym rzędzie konwencje i protokoły ONZ, które w sposób wszechstronny obejmują kwestie przeciwdziałania i zwalczania terroryzmu. Dokumenty ONZ stanowią podstawę dla rozwiązań prawnych, stosowanych na poziomie regionalnym (m.in. strategie UE, zobowiązania OBWE, konwencje Rady Europy, OAS i ASEAN).
